اتکا بر خود
ابر تیره کرده پنهان ، پرتو ماه
گشته تاریکم تمام مقصد و راه
بر مرادم نیست دیگر روزگارم
بد بیاری آیدم هر گاه و بیگاه
میدهم آوازِ ( هل من ناصرن ) سر
کس بود آیا ؟ کند بیرونم از چاه
کس نمی بینم ، ولی آید صدائی
اتّکا بر خود ، رعیت یا شهنشاه
تیر ماه 95 – مهر شهر
896 - 9504
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی