بهار
بهار و رجعتش باشد ، یک از اسرار این خلقت
بشر باید که شرمنده ، نبیند ، یک چنین شوکت
دراین فصل به غایت خوش ، که نامش بس فروزان است
به هرجا و مکان ، پیدا ، تماشائی ، رخ ِرحمت
به اوّل روز ِ آن ، خوانی دعای ِ احسن الاحوال
که گشته روز نوروز و طبیعت ، برخوشی دعوت
و دارد ماه فروردین وخردادِ گلستانی
و یک اردیبهشت ِپا به پا وُمظهر جنّت
همه عالم شود سرسبز و دلچسب و خوش وخرّم
لطافت از در و دیوار میبارد ، از این رجعت
من ِ شاعر اگر چه میل دیدارم به پائیز است
ولی نا گفته پیدا ، میدهد بر طبعِ من ، شوکت
اردیبهشت 95 - مهرشهر
878 - 9502
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی