یار ارزنده
بود این یار من ، ارزنده یاقوت
دهم جان هدیه اش ، تا وقت تابوت
بود این یار من ، خورشید و مهتاب
شوم از نورعشقش در تب و تاب
کند کاشانه ام ، از ریشه گلزار
نخواهم جا گزینش ، زر به خروار
نخواهم زندگی بی او، به آنی
دمی با او ، بلی ارزد جهانی
رسول دیلمقانی - آذرین
آذرما ه 94 – مهر شهر
9411-2515
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی