بوده در اندیشه ام ...بود در اندیشه ام ! فرمایشی باشد جهان
میشود طی زندگانی ، ساده در اندک زمانتا که گشتم عاشق و دلدارِ نازم بر سفرروشنم شد وضع وعمق زندگانی ناگهاندیدم آخر گردش ساعت ندارد یک عیارانتظار است این میان جامع کند آنرا بیانروز اول طی شد اما مردم و زنده شدمخلق وخو آنگونه شد هرکس به نزدم بی امانروز دوم هر دقیقه شد برایم ماه و سالتازه بر حال شکنجه ، بر سرم گویی قپانروز سوّم طاقتم شد طاق ، گشتم منزویحرف هذیان میزدم هرآنچه برفکرم روانبر زمان زندگانی ! روز و شب معیار نیستبستگی دارد به دلدارت
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی

بانوی ایرانی...
منم بانوی ایران ، پر عطوفت
به مهر و مهر ورزی دارم عادت
طراوت نزد من یک اصل عالی
ندارد پیش من گلها مجالی
به خلق و خوی خود بالنده هستم
ظرافت را نگو ، آکنده هستم
زن خودساز وخود سوزِشکیبم
تلاشم کرده شادابی نصیبم
هنرریزد مثال درّ دانه
ازانگشتان دستم ماهرانه
قیامت کرده ام با کاردانی
دهد حس رضایت ، جاودانی
شهریور ماه 96 – مهر شهر کرج – 9606 - 1004
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
کنم تقدیم تو ...کنم تقدیم تو ، گلهای بستان
به عشق پاک من بنگر به برهانپسندم گشته از تو فکر و گفتارپسندم گشته از تو دیده ، رخسارخلاصه گشته ام در مهر والامرا برده ، بر اوج عرش اعلابه درس و مشق خود آورده ام رونویسم نام تو ، بینی به هر سوبغل ، آغوش و شانه بر تو رام استنفس دارم به کی ؟ گاه سلام استنرنجان خود ، بزی راحت گرامیکه مستم گر چنین ، نا خورده جامی تو را ماوی دهم برروی دیده چه بینم زین پسم ، زیبای مژگانشهریورماه 96 – 9606 – 1005
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی

تو باید بر گزینی ...
تو باید بر گزینی یار بهتر
بر این خو ، عزم خود را کن فراتر
نباید کس بداند از تو پنهان
گزین آنکس که دُ _ رَ ش باشدش ، بَر
بترس از یاور ِ دانای اسرار
که گر دشمن ، همه اخلاق ِ خوش پر
خودت را بر خودت ! کن بهترین دوست
دهد معنی ! کبوتر با کبوتر
شهریور ماه 96 – مهر شهر کرج
9606 - 1006
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
گویم از گل...گویم از گل ، عنصری آباد نام
سرکشی ها را کند آسان ، راممعجزاتی دارد این گل چون مسیحبا دمش هر کس رساند بر مرامجنس او ماند به گوهر درّ و ُ زرعطر و عنبر بینی از او درنیامپاید او خیلی ، فراتر از زمانجاودانیش ندانی فکر خامآورم اینجا مثالی چند از اودیدیش در نزد خانان و عوامبحث کردی با زنت هنگام ظهرخرد کردی کاسه و بشقاب و جاممیل داری فیصله یابد نبردصلح خیزد بینتان تا وقت ِ شاممیکنی آماده گل از بوستانمیدهی بر او کدورت ها تمامروزکی خواهی به دست آری صنمکن بر او تقدیم گل ، افتد به دامگنده گفتی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
گر برون از خانه ...
گر برون از خانه دادی گندنامی بر هوا
گفتنش بر همسر و فرزند باشد یک خطا
خانه و کاشانه یک چیز و برون چیز ِ دگر
بر عزیزان از چه رو ، این اضظراب آری روا
شهریور ماه 96 – مهر شهر کرج - 9606 – 1003
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
فرض کن بر شاخه ای. ..
فرض کن بر شاخه ای بنشسته ای
خواهی اش در دست گیری بی خطا !
گر میسّر ، فکر بکر آور پدید
خود کشی گر شاخه را خواهی جدا
جای پا ، محکم چو کردی بر تنه
شاخه را آنگه به دست آری ! روا
شهریور ماه 96 – مهر شهر کرج – 9606 – 1008
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی
برچسب:
نویسنده: پویان حکیمی